Cik Lee, adakah awak sudah ingat sekarang?
Ya.
Saya...
ingat semuanya.
Mari kita berjumpa. Mari bercakap secara bersemuka.
Cik Lee, ini tidak baik.
Terdapat ramai orang di hadapan auditorium.
Oh Tuhan.
(Episod 31)
Cik Lee.
Encik Baek, adakah awak tidak apa-apa?
Jangan datang ke arah sini.
Keadaan nampak teruk.
Boleh awak berikan telefon pada Encik Kang?
Baik. Ambil ini.
Ya, Encik Baek.
Siapa orang di hadapan bangunan itu?
Pasukan persendirian mengepung tempat ini.
Jangan biarkan Cik Lee datang berdekatan sini.
Tunggu di sana.
Saya akan cari pintu belakang.
Lepaskan saya.
- Cik Lee, tidak. - Oh Tuhan!
Awak kata ia mungkin berbahaya,
dan Encik Baek ada di sana. Awak mahu saya tinggalkan dia dan pergi?
Dia kata dia akan keluar melalui pintu belakang.
Mari kita tunggu hingga dia keluar.
Ya, Encik Moon.
(Perpindahan ke Francais.)
Cik Lee,
ada pengumuman...
untuk orang yang akan dipindahkan ke francais.
Dipindahkan?
- Apa? - Ia kata, keputusan itu...
dibuat berdasarkan penilaian pekerja dan sikap mereka di tempat kerja,
tapi ia melebihi 30 orang.
Ini sudah tentu...
kerana persatuan pekerja itu, bukan?
Lebih 30 orang?
Hari ini? Tiba-tiba?
Saya beritahu awak.
Hei, Cik Lee. Saya minta maaf.
Saya tidak rasa saya boleh berada di sana hari ini.
Awak juga perlu berhati-hati.
Encik Moon. Encik...
Saya dalam perjalanan ke Daegu untuk urusan perniagaan.
Mereka dari Pengagihan juga disuruh ke kilang di kawasan pedalaman.
Jika tidak pergi, mereka akan bermasalah.
Saya bercakap dengan ketua pasukan saya semalam.
Saya fikir saya akan berputus asa untuk sertai persatuan.
Saya betul-betul perlu naik pangkat tahun depan.
Tolonglah faham.
Mereka pindahkan orang secara paksa?
Ini sama seperti dahulu.
Kenapa? Orang tidak boleh datang?
Syarikat ini gunakan pelbagai jenis helah...
seperti pindahkan orang dan urusan perniagaan di luar,
untuk halang mereka daripada menyertai persatuan.
- Mereka tidak akan buat begitu. - Tidak.
Sebuah syarikat pasti...
akan buat begitu.
Encik Kang. Awak tidak fikir...
bahawa syarikat boleh buat...
apa sahaja yang dikehendaki kepada pekerja,
hanya kerana mereka menentang kehendak syarikat?
Cik Lee.
Tolonglah bantu kami.
Bantu kami supaya syarikat ini takkan buat sesuatu seperti ini.
Apa yang boleh saya lakukan?
Awak boleh lakukannya, bukan?
Saya boleh?
Ya, awak boleh lakukannya.
Saya meminta pada awak.
Jadi, boleh awak tunggu di sini?
Awak perlu tunggu saya.
Awak tidak boleh pergi ke sana. Tunggu di sini sebentar.
Akhirnya In Han...
buat sesuatu sejauh itu?
Ini adalah...
sesuatu yang betul-betul salah pada pandangan saya.
Awak tidak boleh biarkan dia melayan pekerja seperti ini.
Baiklah. Saya akan ada di sana tidak lama lagi.
Saya perlu pergi...
dan betulkan kesilapan saya.
Adakah awak akan ikut saya?
Cik Lee.
Cik Lee!
Encik Kang.
Semua jalan ke auditorium telah disekat.
Di mana Cik Lee? Dia masih belum sampai?
Saya akan cari dia.
Cari dia? Di mana dia sekarang?
Hei, mari sini. Lihat ini.
- Cepatlah. - Apakah itu?
Hei, apa pendapat awak?
Cik Lee?
Di mana awak?
Saya di tingkat satu.
Apa?
Saya suruh awak jauhkan diri. Di mana awak?
Saya masuk melalui pintu belakang,
jadi saya tidak tahu saya ada di mana.
Pintu belakang?
Baik.
Cik Lee.
Encik Kang.
Semua ahli pasukan kita sudah sampai.
Mari fikirkan rancangan di depan.
Tapi Encik Baek.
Awak minta saya tolong awak...
supaya syarikat tidak akan lakukannya sekali lagi.
Tunggu di sini tidak akan ubah apa-apa.
Mari ke luar buat masa sekarang.
Cepat.
Baiklah.
Awak berikan ucapan tentang persatuan pekerja dan pelbagai lagi,
tapi kenapa awak bersendirian?
Oh, rasanya...
tiada sesiapa yang mahu lakukan ini dengan awak.
Jadi kenapa awak berada di sini?
- Kerana awak gelisah? - Tidak.
Awak upah samseng untuk pastikan...
para pekerja tidak boleh hadiri mesyuarat itu.
Tapi awak masih rasa gelisah dan telah datang ke sini.
Berhenti buat helah.
Saya kasihankan awak.
Apa yang awak sedang buat?
Bawa dia keluar dari sini!
Encik Kang?
Hei, Cik Yu.
Siapakah semua orang ini?
Saya sudah beritahu awak...
bahawa saya akan uruskan hal ini.
Saya fikir awak agak lalai.
Dia mungkin nampak seperti bahan jenaka, tapi dia agak licik.
Apa yang awak sedang buat? bawa dia keluar dari sini.
Sebentar!
Betul kata awak.
Seperti yang awak cakap,
saya bukan orang yang mudah.
Saya boleh lakukan lebih....
daripada apa yang awak jangkakan.
Saya mahu lengahkannya. Kenapa awak sampai terlalu awal?
Tidak,
ia sempurna.
Awak telah berjaya naikkan kemarahannya,
jadi babak itu kelihatan agak hebat.
Awak sedang cakap tentang apa?
Apa yang awak cuba lakukan terhadap dia....
telah dirakam oleh kamera pengawasan itu.
Dan pihak polis akan sampai tidak lama lagi.
Jika pihak media dapat tahu awak cuba...
hentikan penubuhan persatuan pekerja,
apa yang awak fikir...
akan berlaku kepada Ayam MW?
Sebentar, awak berdua...
dalam pasukan yang sama? Apa?
Awak berdua.
Walaupun begitu,
awak tidak boleh adakan mesyuarat persatuan.
Saya telah halang semua orang daripada datang.
Adakah...
awak yakin tentang itu?
Saya Park Se Ra dari Jualan.
Ini adalah senarai mereka yang terlibat dengan persatuan itu.
Mari lakukannya dengan baik,
Cik Park.
Saya telah buat seperti yang awak arahkan.
Adakah Encik Kang...
- nampak gembira? - Ya.
Saya rasa dia akan tunggu sehingga mesyuarat itu bermula.
Itu sangat bagus.
Awak telah lakukan dengan baik.
Tapi awak rasa ini akan berjaya?
Saya rasa dia sedang cuba...
untuk halang semua ahli daripada menghadirinya.
Adakah awak fikir...
saya akan benarkan itu?
Di mana Encik Kang dan Cik Lee?
Itupun mereka.
Cik Lee, apa yang sedang berlaku?
Encik Baek terperangkap di auditorium.
Apa yang kita perlu lakukan?
Awak tidak perlu risau tentang dia.
Kenapa awak berada di sini, puan?
Adakah...
ini semua perbuatan awak?
Apa?
Adakah awak bertanggungjawab...
dalam menghalang mesyuarat...
dan kurung dia di sana?
Bagaimana awak boleh lakukan itu sebagai seorang pengarah?
Awak fikir awak boleh halang kami?
Adakah awak sangat mahu lakukannya?
Jadi mari lakukannya.
Kenapa awak tidak ikut?
Awak tidak mahu hadiri mesyuarat itu?
Hei, di sini!
Helo, Cik Lee dan Jung Hwa.
Awak dapat mesej kami? Tempatnya telah diubah.
Awak boleh masuk di sana.
Arah itu.
Tapi awak tidak rasa seperti kita tidak cukup orang?
Adakah yang lain tidak datang?
Di sini!
- Di sini! - Helo.
Minta maaf kerana kami lewat.
- Helo. - Jangan risau mengenainya.
Mereka batalkan pemindahan itu,
dan semua orang sudah kembali.
Urusan perniagaan saya juga telah dibatalkan.
Selepas berfikir panjang, saya buat keputusan untuk datang.
Jika saya tidak hadirinya,
bagaimana saya mahu lihat muka awak lagi?
Awak buat pilihan yang tepat.
- Boleh kami masuk? - Sudah tentu.
Terima kasih.
Adakah awak mahu kata...
mesyuarat sedang diadakan di dalam sana?
Ya.
Tidak guna!
Hei, mari pergi!
(Lebih Baik Mati)
(Mesyuarat Persatuan Pekerja Ayam MW)
Terima kasih.
Ini keputusannya.
Kami telah mengira undian.
Ia sebulat suara.
Peraturan itu telah diterima.
Oleh itu,
Persatuan Pekerja Ayam MW telah berjaya...
Siapa kata?
Apa yang awak buat? Bawa mereka!
Mereka baru tiba!
Cepat! Masuklah!
Pergi!
Berapa ramai yang berada di sana?
Berani awak...
berhimpun di sini seperti sekumpulan tikus?
Apa? Persatuan pekerja?
Bagaimana mungkin pekerja jam sembilan hingga lima seperti awak...
boleh mengubah apa-apa?
Tuan, saya tidak fikir awak perlu hasut mereka.
Adakah saya salah?
Awak semua...
hanya perlu bersyukur...
untuk kehidupan biasa yang awak jalani.
Okey?
Atau adakah awak mahu hidup di jalanan?
Adakah itu yang awak mahu?
Hei.
Ya, awak.
Apa yang awak tenung?
Jika awak tidak berpuas hati, letak jawatan sahaja.
Itu lebih berkesan.
Tuan.
Apa?
Saya takut mendengar awak mungkin berbahaya...
untuk anak saya.
Boleh saya katakan sesuatu?
Saya fikir ada salah faham yang besar.
Walaupun awak sudah pergi, syarikat itu masih akan wujud.
Bagaimanapun,
jika kami pergi, syarikat itu akan musnah.
Bukankah awak semua fikir begitu?
Saya setuju!
Ayuh.
Adakah awak hanya akan dengar apa yang dia katakan?
Bukankah kita di sini untuk menyuarakan pandangan kita?
Orang biasa seperti kami membentuk syarikat.
Mari kita dapatkan kembali hak kita.
Saya juga bersetuju dengan dia.
Saya percaya pekerja kontrak seperti saya...
juga merupakan sebahagian daripada syarikat.
Saya bersetuju dengan dia.
Saya juga.
Saya hanya dapat melihat wajah anak-anak saya...
selepas pulang lewat dari kerja,
tapi ayah yang teruk ini juga bersetuju dengan dia!
Saya juga.
Pekerja di francais...
juga merupakan sebahagian daripada syarikat.
Jika awak mahu berlawan, awak perlu melawan kami semua.
Ayuh, semua orang, bangun.
Pengurusan yang merasuah, pergi!
- Pergi! - Pergi!
Apa yang awak buat? Pergi dapatkan mereka!
Awak boleh melakukannya sendiri.
Apa?
Saya juga pekerja jam sembilan hingga lima.
Apa? Hei, Encik Yoon.
Apa?
Si tidak guna itu lebih muda daripada saya,
tapi dia bercakap begitu santai.
Pergi!
- Pergi! - Pergi!
Apa yang awak buat? Pergi dapatkan mereka!
- Pergi lawan mereka! - Pergi!
Awak mesti lebih kuat daripada mereka.
- Hei, jangan sentuh saya. - Pergi!
- Pergi!
Semua pekerja Ayam MW,
tolong senyap.
Pengerusi Makanan MW telah tiba.
Helo, saya Kang Soo Chan.
Saya bertanggungjawab...
atas apa yang berlaku.
Saya ikhlas meminta maaf...
kepada awak semua.
Saya akan berjanji kepada awak.
Persatuan pekerja Ayam MW telah dibentuk.
Berdasarkan panduan Makanan MW,
saya berjanji kami akan...
bekerjasama dengan persatuan pekerja.
Kita berjaya.
Saya akhirnya ingat.
Pada hari itu,
apabila saya merasakan Encik Baek berada dalam bahaya...
Saya minta maaf.
Saya selalu...
minta maaf kepada awak.
Roo Da.
Tapi saya...
perlu pergi kepada Encik Baek.
Semua yang ada di fikiran saya adalah hakikat...
yang saya perlu pergi.
Saya telah jadi pasti...
mengenai bagaimana saya rasa...
hanya selepas melihat mukanya.
Cik Lee.
Dan dengan ingatan terakhir itu,
saya sudah pulang...
kepada masa lalu.
Encik Baek.
Cik Lee.
Adakah awak...
benar-benar ingat semuanya?
Apa yang berlaku?
Adakah lingkaran masa...
kembali pada hari itu?
Saya buat semua yang boleh...
untuk putar semula masa.
Tapi ia tidak berhasil dengan baik.
Kemudian bagaimana...
Jika saya boleh putar semula masa...
kepada bila awak berdua...
hidup dan sihat...
jika saya boleh buat begitu,
saya sanggup mati untuk ia.
Saya berjumpa dengan Hyun Jung.
Awak jumpa Hyun Jung?
Saya merayu pada dia untuk hidupkan awak semula...
dan saya bersedia mati jika awak kembali.
Dan ketika itulah lingkaran masa kembali.
Saya rasa...
Hyun Jung terharu oleh apa yang saya katakan.
Awak telah kata awak bersedia mati?
Awak lakukan semua itu...
hanya untuk saya?
Itu kerana...
saya suka awak.
Saya mahu...
bayar awak semula.
Awak mati ketika cuba menyelamatkan saya.
Jadi wajar bagi saya untuk selamatkan awak.
Saya minta maaf.
Jika tidak kerana saya,
awak tidak akan perlu alami sesuatu yang sangat dahsyat.
Sebab itulah...
saya tidak mahu awak ingat segala-galanya.
Sebab itukah...
awak suruh saya...
untuk...
tidak cuba ingat?
Apa yang penting ialah sekarang ini.
Saya okey sahaja selagi awak bahagia...
dengan orang yang awak suka.
Encik Baek.
Saya...
Cik Lee. Encik Baek.
Apa awak buat di sini? Kami cari merata tempat untuk awak.
Apa awak berdua buat?
Awak mesti sejuk.
Apa yang tidak kena?
Kerja yang baik, semua orang.
- Apa dia? - Kerja bagus.
Saya sudah agak kita boleh jayakan ia.
- Syabas. - Kerja hebat.
Oh Tuhan, itu banyak tekanan.
Kerja yang baik, semua.
Oh Tuhan, serius.
Boleh awak berhenti?
Awak fikir awak siapa?
Ini syarikat saya.
Ini syarikat saya, okey?
Berhenti kata ia adalah milik awak.
Bagaimana syarikat boleh jadi milik awak?
Tidakkah awak dengar apa Cik Choi kata tadi?
Awak tidak berhak bersikap seperti ini.
Bagaimana pula dengan awak?
Apa hak awak? Hei, kenapa awak tiba-tiba...
jadi sangat berminat dengan syarikat?
In Han,
cukuplah.
Joon Ho betul.
Ia sudah masa untuk awak berhenti.
Siapa...
Myung Han,
apa awak buat di sini?
Ya.
Ini saya, In Han.
Adakah awak sudah pulang?
Adakah awak kembali untuk ambil kedudukan ayah?
In Han.
Adakah itu sahaja yang awak boleh fikirkan?
Awak yang buat saya jadi seperti ini!
Apa?
Terima kasih pada awak,
saya terpaksa jalani hidup saya dalam ketakutan sejak saya kecil.
Saya tidak pernah rasa selesa di mana-mana.
Dan tiba-tiba...
tiba-tiba, awak mahu saya lepaskan ketamakan saya?
Myung Han, beritahu saya.
Adakah awak kembali untuk mewarisi Makanan MW?
Adakah begitu?
Awak sudah buat lebih dari cukup.
Apa saya perlu berhenti buat?
Ayah, beritahu saya.
Apa saya perlu berhenti buat?
Serius, apa saya perlu berhenti buat?
Adakah awak CEO Kang In Han?
Kami terima laporan.
Kami ingin awak ikut kami dan bekerjasama dengan siasatan.
Lepaskan saya!
Beritahu saya. Apa yang awak mahu saya buat? Apa?
Apa yang perlu saya buat?
- Hei! - Apa dia?
Apa?
Apa yang tidak kena?
Lepaskan saya.
Apa yang berlaku kepada awak?
Saya...
rasa seperti...
saya sudah hampir mati.
Awak rasa seperti itu?
Berhenti merenung.
Fokus pada memvakum.
Saya sangat fokus sekarang.
Saya cuma menjeling sekilas saja.
Apa yang tidak kena dengan awak?
Hei, saya dapat rasa seperti awak hampir mati,
tapi awak tidak perlu memeluk orang di mana-mana saja.
Apa yang awak cakapkan?
Encik Baek.
- Hei. - Ya?
Katakan seseorang ada yang awak biasa memeluk dengan mudah.
Tapi kemudian, awak tiba-tiba rasa janggal mengenainya.
Kenapa awak rasa begitu?
Saya sendiri fikir...
adakah ini berkaitan dengan cinta?
Oh Tuhan, apa yang awak cakapkan ini?
Ia sama ada satu daripada dua pilihan ini.
Sama ada awak bencikan orang itu...
atau awak telah benar-benar menyukai orang itu.
Terima kasih kerana mendapat semula ingatan awak...
dan kerana tidak biarkan saya bersendirian.
Saya tidak akan meminta lebih.
Ia tidak lagi penting jika awak masih ingat atau tidak...
kerana saya bukan orang...
yang boleh membuat awak bahagia.
Semuanya berjalan dengan baik terima kasih kepada awak berdua.
Awak sangat cekap.
Terima kasih, tuan.
Terima kasih untuk pujian itu.
- Tapi... - Ya?
Daripada memuji kami,
saya lebih suka awak menepati janji akhir awak.
Sudah tentu.
Saya harap awak melakukan kerja yang baik dalam menguruskan syarikat.
Terima kasih.
Oh, ya...
Ini. Saya akan memberikan ini kembali kepada awak.
Apa itu?
Saya rasa bingung kerana awak pada tempoh hari.
Adakah awak baik?
Kita tidak cukup rapat untuk bertanya satu sama lain.
Kenapa awak mahu jumpa saya?
Awak harus bekerja di syarikat kami.
- Apa? - Saya mahu awak tolong saya...
mendedahkan bagaimana salah guna CEO kami.
Apabila kita berbuat demikian, kecekapan awak akan diakui,
dan awak akan menjadi CEO.
Apa yang awak cakap ini?
Syarikat kami berada dalam keadaan huru-hara sekarang.
Saya percaya awak akan buat yang terbaik jika awak menjadi CEO.
Dan saya telah mengesahkan kecekapan awak.
Jadi, awak beritahu saya...
untuk menyelinap masuk ke syarikat awak?
Ia tidak akan menjadi sukar.
CEO kami tidak lama lagi akan...
cukup terdesak untuk melakukan apa saja.
Sekiranya awak muncul pada ketika itu,
perkara akan diteruskan dengan cepat.
Awak hanya mahu menggunakan saya untuk singkirkan CEO awak.
Sebab itu saya menyediakan ini.
Apakah ini?
Itu geran rumah dan cop rasmi saya.
(Sijil Pendaftaran)
(Permintaan Pindahan Pemilikan)
Jika saya tidak menepati janji saya,
awak boleh simpan.
Kenapa...
- perlukah awak buat sejauh ini? - Kerana saya perlukan awak.
Dan awak juga memerlukan peluang ini.
Apabila awak keluar dari latihan awak,
bukankah itu...
kerana awak tidak dapat menahan betapa tidak masuk akal...
syarikat dan dunia?
Awak mahu naik ke atas...
untuk mengubah dunia.
Awak mahu membuat peraturan baru untuk yang lemah.
Disebabkan itu awak berjuang setiap hari.
Awak boleh melakukannya di sini.
Syarikat ini...
memerlukan seseorang seperti awak.
Adakah awak Presiden Ayam MW, Kang In Han?
Kita perlu bermula.
Saya akan menguruskan Baek Jin Sang.
Awak bawa saya masuk, dan kita datang sejauh ini.
Semuanya berfungsi.
Ini tidak mencukupi. Ia perlu menjadi lebih baik.
Mari kita teruskan kerja yang baik.
Pengarah Baek Jin Sang.
(Episod Akhir)
(Ayam MW, CEO Yu Si Baek)
Ya, ia akan diproses dalam masa sehari.
Sudah tentu.
(Ayam MW, Pengarah Baek Jin Sang)
(Ditandatangani oleh Yu Si Baek)
(Majlis Perundingan Persatuan Pekerja Ayam MW)
Awak perlu berehat.
Ia pasti sangat sukar...
dengan Cho Rong di sini.
Ya, ia adalah sukar.
Tapi awak tahu,
sebanyak mana anak awak susahkan hidup awak,
sebanyak itu kekuatan yang mereka berikan.
Saya mahu bantu anak saya...
hidup di dunia yang lebih baik daripada dunia yang saya tinggal.
Di mana dia tidak dilayan dengan tidak adil...
hanya kerana dia lemah,
di mana dia boleh diberikan ganjaran untuk semua kerja kerasnya.
Sebab itu saya menjadi sukarelawan.
Saya tidak percaya saya libatkan diri dalam hal ini.
Saya secara sukarela jadi ketua persatuan.
Itu semua kerana Encik Baek.
Dia mulakan semua ini, kemudian menjadi pengarah.
Sebab itu kita ada banyak kerja.
Tepat sekali.
Kenapa awak berdua sangat seronok?
Cik Lee. Encik Kang.
Awak berdua kelihatan seperti pasangan yang serasi.
Sudahlah, ini kerana kami berdua kacak.
Mari pergi.
Ayuh.
Ketua persatuan kita.
Ia seronok...
dapat melihat senyuman Cik Lee.
Oh Tuhan.
Apakah itu, Encik Baek?
Kenapa awak begitu terkejut?
Awak buat sesuatu yang salah?
- Sesuatu yang salah? Tidak. - Tentang Cik Lee.
Kenapa dengan dia?
Apa yang paling dia suka ialah...
alkohol.
Apa?
Dan antara semua minuman,
ia perlu ada tahap alkohol yang paling tinggi.
Dan dia akan mula bercakap apabila dia mabuk,
jadi apabila dia bermula, jangan menyampuk.
Jika awak menyampuk, keadaan akan jadi bencana.
Dan juga, awak perlu pesan sup bersama minuman.
Seperti sup telur ikan pedas.
Apabila awak hantar dia pulang,
dia akan tarik rambut di bahagian belakang awak, jadi berhati-hati.
Kenapa awak beritahu saya perkara ini?
Oh Tuhan, awak sangat lembab, bukan?
Apa?
Saya sudah agak.
Saya perlu masuk campur.
Cik Lee. Awak bekerja keras seperti biasa.
Encik Baek. Bila awak sampai di sini?
Itu kerana...
temu janji makan tengah hari saya dibatalkan.
Awak mahu makan tengah hari dengan saya?
Adakah awak serius?
Kenapa saya mahu berbohong?
Baiklah jika begitu. Mari keluar bersama.
Oh Tuhan, kebetulan apakah ini?
Encik Kang, adakah awak di sini untuk makan bersendirian?
- Apa? Awak suruh saya... - Oh Tuhan.
Temu janji makan tengah hari saya diteruskan semula.
Kerana awak berdua berada di sini,
awak patut makan bersama.
Awak patut belanja dia sesuatu yang enak. Baik, selamat menjamu selera.
Encik Baek...
Kenapa dengan dia?
Saya juga mahu tahu.
Ia seolah-olah dia mahu awak dan saya bersama-sama.
Saya fikir ini adalah salah faham yang besar.
Saya minta maaf...
Kenapa?
Tolong jangan minta maaf lagi.
Jika awak selalu merasa kasihan kepada pasangan awak,
hubungan itu tidak akan ke mana-mana.
Awak tidak suka apabila orang meminta maaf.
Hei, saya pernah beritahu awak tentang itu?
Tidak.
Saya hanya kata begitu.
Apabila difikirkan,
Cik Lee.
Ya?
Adakah awak berminat dengan saya?
- Adakah begitu? - Tidak.
Cik Kim?
Ya, Cik Kim.
Terima kasih untuk apa yang awak cakap ketika itu.
Awak cakap bahawa...
kita tidak boleh selesaikan apa-apa dengan mengabaikannya.
Dan saya juga harus hadapi masalah saya...
serta jangan mengalah walaupun ia nampak seperti sudah terlambat.
Sebab itulah...
saya hampir pergi cari Myung Han semula.
Awak lakukan dengan baik, Pengerusi Kang.
Ya.
Tolong maafkan saya.
Awak tidak sepatutnya...
buat apa-apa yang awak akan sesali.
Awak tidak boleh...
ulang semua masa yang berlalu.
Cik Lee.
Cik Kim.
Adakah awak tidak apa-apa?
Saya dalam keadaan baik.
Sebenarnya,
saya mahu tanya awak sesuatu.
Ya?
Apa dia?
Apa yang buat...
Encik Baek berubah sepenuhnya?
Saya juga tidak berapa pasti,
tapi dia...
sangat menyesali perbuatannya terhadap awak.
Saya rasa perasaan seperti itu...
membantu dia menjadi lelaki yang berbeza.
Cik Lee.
Awak mahu tahu?
Sebenarnya,
saya cemburukan awak.
Awak buat alasan lagi?
Saya sudah marah awak banyak kali,
tapi awak masih tidak boleh buat dengan betul.
Encik Baek.
Saya...
yang sediakannya.
Apa?
Saya mahu minta bantuan dia,
jadi saya yang tulis laporan jualan itu.
Awak akan nampak nama saya di bawah.
Saya tidak boleh memahaminya....
kerana awak buat banyak kesalahan.
Encik Baek.
Ini adalah salah saya.
Dan dia sangat cekap dalam pelbagai aspek.
Jika awak teruskannya,
ia akan nampak seperti awak lepas geram terhadap dia.
Saya minta maaf. Saya akan perbaikinya.
Pada mulanya,
saya fikir awak agak pendiam...
dan tidak pedulikan tentang orang lain.
Tapi nampaknya saya salah.
Kata-kata dan perbuatan awak adalah...
sesuatu yang saya tidak akan mampu lakukan.
Saya yakin awak ada keberanian...
untuk tegakkan...
perkara yang benar.
Jika saya adalah awak,
saya mungkin akan berikan respon yang berbeza kepada Encik Baek.
Mungkin, saya boleh ubah dia.
(Pembukaan Rasmi Francais Ke-1000)
Ini adalah menu yang paling popular.
Ayam awak adalah yang terbaik.
Benarkah?
Sila datang dengan kerap.
Sudah tentu.
Jika saya ialah awak,
saya akan berikan respon yang berbeza kepada Encik Baek.
Mungkin, saya boleh ubah dia.
Kerana itu,
saya berada dalam lingkaran masa.
Saya perlu mengubah dia.
Seperti...
ia telah ditakdirkan.
Pengarah Baek.
Bagaimana awak boleh berada di sini?
Ini adalah francais ke 1000.
Ini hari yang patut diraikan.
Awak tidak rasa seperti...
awak perlu panggil saya Pengurus Baek di sini?
- Maaf? - Helo, Pengarah Baek.
bahkan Cik An juga ada di sini.
Ini buat saya teringat kembali.
Ketika itu, saya tewaskan pencabul...
dan telah jadi jurucakap.
Apabila saya beritahu awak mengenainya,
awak sangat gembira.
Ia masih segar dalam ingatan saya.
Oh Tuhan,
itu sudah lama berlaku.
Saya minta maaf tentang masa lalu.
- Maaf? - Saya tidak bertimbang rasa.
Ia tidak akan berlaku lagi.
- Pengarah Baek... - Lagi satu perkara,
bagaimana keadaan Encik Kang?
Awak berdua menonton wayang bersama?
Kenapa pula?
- Apa? - Kenapa saya,
mahu tonton filem atau makan dengan dia?
Adakah saya perlu dengar arahan awak?
Bukan begitu. Saya cuma...
saya tahu jenis hubungan yang bagaimana...
berlaku di antara awak berdua.
Ia telah berubah.
- Apa? - Dulu,
sebelum saya berlari ke atas bumbung...
selepas mendengar awak berada dalam bahaya,
saya sedang bersama Encik Kang.
Tapi...
saya memilih untuk berlari kepada awak.
Awak fikir kenapa ia begitu?
Apa yang awak fikir adalah alasan saya...
kepada Encik Kang?
Cik Lee.
Awak begitu membosankan.
Ia berubah?
Cik Lee.
Joon Ho.
Awak tidak mahu bercakap dengan saya?
Saya tidak tahu...
bagaimana untuk memanggil awak.
Apa?
Saya tidak pernah...
panggil sesiapa ayah...
sebelum ini.
Jangan maafkan saya dengan mudah.
Saya tidak tahu bagaimana awak hidup...
sehingga kini.
Saya tiada hak untuk beritahu apa yang awak perlu dilakukan.
Saya akan lakukan dengan baik mulai sekarang.
Bolehkah awak beri saya peluang?
Oh Tuhan, pahitnya.
Cik Lee.
Ia teruk untuk minum berhampiran syarikat.
- Boleh saya duduk? - Sudah tentu.
Oh Tuhan, awak tidak tahu apa-apa tentang minum.
Minum bersendirian adalah yang terbaik.
Tapi kenapa awak ke sini?
Adakah awak mengalami masa yang sukar?
Begitu juga dengan saya.
Cakaplah. Siapa yang mengganggu awak?
Patutkah saya menghukum mereka?
Saya rasa kita boleh melakukannya untuk satu sama lain.
Siapa yang mengganggu awak?
Ayah saya.
Saya tidak dapat memanggilnya itu di sana.
Tapi lihatlah saya sekarang.
Awak mahu memaafkan dia, bukan?
Awak mahu memaafkan dia...
tapi tidak tahu bagaimana.
Adakah saya betul?
Saya tidak pasti. Mungkinkah?
Apa kata awak rendahkan sahaja ego awak?
Jika awak curahkan emosi awak,
ia dapat menyelesaikannya.
Curahkan emosi saya?
Awak telah botolkan ia terlalu lama...
sehingga ia rosak dan menyakiti awak.
Jika awak bebaskan emosi awak,
bukankah itu akan mengurangkan beban awak?
Awak membuat saya rasa begitu selesa.
Maaf?
Saya tidak tahu sebabnya.
Saya rasa saya boleh mengatakan apa sahaja kepada awak.
Tapi apabila saya melihat awak,
hati saya rasa kosong tanpa sebab.
Seolah-olah saya telah kehilangan sesuatu yang berharga bagi saya.
Encik Kang...
Adakah saya membebel? Lupakan.
Tidak.
Setiap kali awak perlukan seseorang untuk bercakap,
hubungi saya.
Saya akan menjadi teman minum awak.
- Wah, benarkah? - Sudah tentu.
Jadi boleh saya beri nasihat sebagai kawan?
Apa itu?
Awak juga perlu melakukan perkara yang sama.
Rendahkan ego awak.
Maaf?
Awak sukakan Encik Baek.
Dan dia merasakan yang sama terhadap awak.
Oh Tuhan.
Adakah saya perlu beritahu?
Apa patut saya buat?
(Apa patut saya buat?)
Pada mulanya, saya tidak tahu saya sukakan dia.
Tapi apabila saya akhirnya menyedari itu,
dia telah jatuh cinta...
pada orang lain.
Saya cuba membiarkan dia pergi, tapi ia tidak begitu mudah.
Dan sekarang,
saya tidak tahu jika dia akan menerima saya...
jika saya memberitahu dia kebenarannya.
(Dia mabuk. Dia akan malu.)
(Dia kedengaran lebih terdesak apabila mabuk.)
(Cerialah, awak yang bujang selamanya.)
Sejuknya.
Helo?
Apa?
Tuan, dia ada di dalam.
Baik.
Encik Kang.
Terima kasih kerana telefon.
Situasi di dalam paksa saya telefon awak.
Pergi masuk.
Hai, datuk.
Makan tengah hari?
Dengan pak cik dan ayah?
Maafkan saya, Joon Ho.
Saya juga kata perkara sama ketika saya berlari...
kepada Encik Baek.
Kemudian saya hanya tinggalkan awak...
dan pergi jumpa Encik Baek.
Awak buat itu?
Ia pasti bagus...
jika saya kenal perasaan saya lebih awal sedikit.
Tapi ia tidak penting saya tahu sekarang.
Saya...
akan pergi kepada Encik Baek...
dan beritahu dia.
- Saya ada di sini... - Saya akan jumpa dia...
dan beritahu dia.
Apa yang...
awak mahu beritahu dia?
Saya akan beritahu dia...
saya akan beritahu dia yang...
Apa...
apa yang awak rancang...
untuk beritahu saya?
Encik Baek.
Saya tahu awak tidak boleh hidup tanpa saya.
Dan saya tidak boleh hidup...
tanpa awak juga.
Apa?
Adakah saya betul?
Saya tahu saya betul.
Awak bersikap seperti saya salah, tapi saya tahu saya betul.
Ya,
awak betul.
Cik Lee.
Cik Lee, bangun.
Cik Lee.
Bangunlah, Cik Lee.
Apa?
Di mana saya?
Awak sudah bangun.
Ya.
Saya tiada banyak masa untuk masak,
jadi saya tidak dapat masak banyak.
Oh Tuhan, awak masak begitu banyak hidangan untuk sarapan pagi.
Ia seperti awak panggil khidmat katering.
Terima kasih untuk makanan.
Saya pergi ke pasar ikan pada waktu subuh.
Saya tidak dapat tidur.
Kita...
mula berjanji temu semalam.
Dan hari ini hari kedua.
Ini.
Oh Tuhan.
Berhati-hati.
Ia sedap.
Apa sedang berlaku?
Apa...
yang terjadi semalam?
Encik Baek.
Saya tahu awak tidak boleh hidup tanpa saya.
Dan saya tidak boleh...
hidup tanpa awak juga.
Apa?
Apa yang tidak kena?
Itu...
Encik Baek.
Mungkinkah, saya ada buat...
sesuatu yang pelik semalam?
Apa yang pelik?
Saya yang buat sesuatu yang pelik.
Apa?
Awak buat sesuatu yang pelik?
Saya berlari ke bar jalanan dan menangis.
Saya luahkan perasaan yang saya suka awak...
dan merayu kepada awak untuk berjanji temu saya.
Ia bukan saya?
Awak yang kata itu?
Adakah awak tidak ingat?
Sebab itulah,
awak tiada pilihan selain bersetuju untuk janji temu saya.
Saya tidak rasa ia berlaku begitu.
Jika awak kata itu...
kerana awak tidak mahu saya rasa malu...
Tidak penting siapa yang luah perasaan dulu...
kerana saya suka awak lebih banyak.
Terima kasih.
Apa? Untuk apa?
Sejak saya mahu...
jadi orang yang baik kepada awak,
saya mula tertanya kepada diri sendiri...
apa maksudnya untuk jadi orang yang baik.
Saya seorang yang egois.
Jadi, saya tidak mahu orang yang saya suka...
untuk rasa sengsara...
atau kecewa dengan saya.
Saya mahu orang itu memerlukan saya,
menjadi gembira kerana saya,
dan begitu mencintai saya.
Perkara yang saya mahu untuk diri saya sendiri...
akhirnya...
menjadi perkara yang saya mahu untuk orang lain juga.
Itulah kesimpulan saya.
Dan mulai sekarang, saya akan cuba...
menjadi orang yang baik kepada orang lain,
dan bukan sahaja untuk awak.
Saya tidak boleh percaya awak belajar...
pelajaran yang begitu berharga kerana saya.
Awak lebih baik daripada saya sekarang.
Sudah tentu.
Mari pergi.
Mari makan.
Makanlah bulgogi.
Ia tidak seberapa, tapi ia sangat sedap.
Baik.
Ayah, berikan saya daging juga.
Sudah tentu, baiklah. Ini ia.
Makanlah.
Ia tidak seberapa, tapi ia sangat sedap.
Daging sedap lebih baik apabila awak mengunyahnya.
- Ayah, ini hidangan kegemaran awak. - Ya.
Sebentar.
- Helo? - Encik Kang.
Di manakah awak meletakkan laporan jualan tahunan?
Apa?
Pengarah itu tiba-tiba memutuskan untuk datang bekerja,
dan dia minta saya menyiapkan laporan itu.
Saya fikir dia cuti hari ini.
Cik Yu.
- Awak sudah menjadi malas. - Apa?
Boleh awak cepat menandatangani borang permintaan saya hantar?
Bukankah itu tugas awak?
Syarikat ini tidak berfungsi tanpa saya.
Encik Yoon.
Laporan penilaian kakitangan untuk tahun depan...
- mesti ada di meja saya hari ini. - Ya, awak mahu ia hari ini.
Jadi saya akan memberikannya pada awak sebelum saya pulang.
Jika ia hari ini,
awak sepatutnya meletakkannya di atas meja saya pagi ini.
Adakah saya salah?
- Helo, tuan. - Helo.
Tuan, ini matlamat jualan kami untuk bulan depan.
Saya mahu awak menggandakannya. Awak nampak begitu relaks hari ini.
Kenapa ketua pasukan tiada di tempat duduknya pada waktu ini?
Dia mengambil cuti separuh hari.
Saya juga membatalkan cuti saya dan bekerja.
Tapi ketua pasukan awak mengambil cuti separuh hari?
Saya tidak percaya ada kekurangan disiplin.
- Encik Park. - Ya?
Awak mesti gembira sekarang syarikat melarang pekerja bekerja keras.
Saya dapat menghabiskan lebih banyak masa dengan keluarga saya.
Cik Choi, awak mesti menikmati kerja...
sekarang awak boleh datang dengan anak awak.
Ya, semua itu terima kasih kepada kebenaran awak...
membina pusat jagaan harian di tempat kerja.
Jung Hwa, jangan beritahu saya...
hanya kerana firma itu bersetuju untuk mengupah...
semua pekerja kontrak sebagai pekerja sepenuh masa.
Sudah tentu, tidak, tuan.
Apa pun, di mana Cik Lee?
Pengarah Baek.
Bolehkah saya bercakap dengan awak secara peribadi...
di pejabat awak, tuan?
Sudah tentu.
Dia mesti dimarahi lagi.
Hanya berpura-pura seperti awak tidak tahu apa-apa.
Pengarah Baek.
Adakah awak benar-benar akan meneruskannya?
Berapa kali saya beritahu awak untuk bercakap lebih baik?
Saya tidak cuba bercakap kembali,
tapi saya fikir yang terbaik adalah jelas di tempat kerja.
Tambahan pula, awak pernah beritahu saya yang awak mendapati...
agak menarik apabila saya bercakap seperti itu.
Lupakan itu.
Oh Tuhan. Pengarah Baek.
Awak beritahu saya yang awak mahu menjadi orang yang baik.
Awak perlu meletakkan 10 hingga 20 kali...
lebih banyak usaha daripada orang lain...
untuk menjadi orang yang baik. Adakah awak faham?
Baiklah.
Awak perlu makan bersama rakan sepasukan dengan senyuman.
Itu nombor satu untuk menjadi ketua yang hebat. Mari pergi.
Awak ada di sini. Mari pergi.
Kenapa awak berjalan-jalan semasa waktu pejabat?
Semua, beri perhatian!
Encik Baek akan membeli makan tengah hari untuk semua orang!
(Terima kasih kerana menonton Lebih Baik Mati.)